يهودى ، روزى در يكى از بازارهاى « تهامه » تندى به خرج داد و كلمات زننده‌اى ميان وى و « حرب » رد و بدل شد ، اين كار موجب گرديد كه مرد يهودى با تحريكات « حرب » كشته شود . « عبد المطلب » از جريان اطلاع يافت و روابط خود را با او قطع كرد و كوشيد كه خون‌بهاى يهودى را از « حرب » بگيرد و به بازماندگان مقتول برساند . اين داستان كوتاه حاكى از روح ضعيف‌نوازى و عدالت خواهى اين مرد بزرگ است . حفر زمزم از روزى كه چاه زمزم پديد آمد ، گروه « جرهم » دور آن چاه گرد آمدند و ساليان درازى كه حكومت مكّه را بر عهده داشتند ، از آب چاه بهره‌مند بودند ، ولى بر اثر رواج تجارت مكّه و خوش‌گذرانى مردم و مسامحه و بىبندوبارى آنان ، كم كم كار به جايى رسيد كه آب زمزم خشك شد . « 1 » گاهى مىگويند : چون طايفهء « جرهم » از جانب قبيلهء « خزاعه » تهديد شدند ، به ناچار مجبور شدند كه مرز و بوم خود را ترك گويند ؛ بزرگ و سرشناس « جرهم » « مضاض بن عمرو » يقين كرد كه به زودى زمام امور را از دست خواهد داد و ملك و حكومت او با حمله‌هاى دشمن تباه خواهد گرديد . از اين لحاظ ، دستور داد دو آهوى طلا و چند قبضه شمشير پرقيمت را كه به عنوان هديه براى كعبه آورده بودند ، در قعر چاه قرار دهند ؛ سپس آن را كاملا پر كنند ، تا دشمن به جاى آن پى نبرد و اگر دو مرتبه ملك و تخت از دست رفته را به دست آورند ، از اين گنج استفاده كنند . پس از چندى حمله‌هاى « خزاعه » آغاز شد و طايفهء « جرهم » و بسيارى از اولاد اسماعيل ، ناچار شدند كه سرزمين مكّه را ترك گويند و به سوى يمن كوچ كنند و ديگر كسى از آنان به مكّه بازنگشت . از اين تاريخ به بعد ، حكومت مكّه به دست قبيلهء « خزاعه » افتاد ، تا

--> ( 1 ) . گسترش گناه و آلودگى ، در ميان مردم يكى از علل نزول بلاها است ، و هيچ بعيد نيست كه اعمال ننگين باعث قحطىها و مصائب گردد ، و اين مطلب علاوه بر اين كه مطابق اصول فلسفى است ، مورد تصريح قرآن مجيد و روايات اسلامى نيز مىباشد . ر . ك : اعراف ( 7 ) آيه 96 .